Marta S.
- Kobieta, 37 lat
- Pełny etat
- Doświadczenie: powyżej 5 lat
- Łomianki
Marta, lat 37 :) Dzieci są w moim życiu odkąd pamiętam. Zawsze na rodzinnych spotkaniach można mnie było spotkać przy najmłodszych uczestnikach przyjęcia. Zabawa lalkami „bobasami” towarzyszyła mi prawie do nastoletnich lat Zawodowo pracę zaczęłam w wieku 18 lat. Na początku to było pół etatu. Pierwszą dziewczynką, którą się zajmowałam była 2,5 miesięczna Gabrysia. Jej mama potrzebowała wsparcia podczas swoich zajęć na uczelni. Później moje serce skradła 2,5letnia Helenka, którą opiekowałam się na 3/4 etatu. Następne były 6miesieczna Basia i jej 5letnia siostra Julka, którymi opiekowałam się ok pół roku. Kolejna rodzina, u której miałam przyjemność pracować to rodzina, z którą spędziłam ponad 11 lat. Zaczęłam w momencie kiedy Ksenia miała 5 miesięcy. Po 6 latach pojawiła się jej siostra Petra. Czułam się jak członek rodziny, (do tej pory jesteśmy w stałym kontakcie, dziewczynki do mnie dzwonią, przyjeżdżają). Zostawałam z dziewczynkami podczas wyjść, wyjazdów rodziców - czasem nawet ponad tydzień. Wyjeżdżałam razem z rodziną na wyjazdy. Jak młodsza dziewczynka zaczęła przygodę z przedszkolem do moich obowiązków doszło gotowanie obiadów i robienie „podstawowych zakupów” . Prawie 3 lata zajmowałam się Filipem (5 miesięcy) i jego starszym bratem. Z tą rodziną również podróżuje, często zostaje sama z chłopkami podczas wyjazdów samych rodziców. Obecnie zajmuję 2letnimi bliźniakami. W momencie rozpoczęcia współpracy maluchy miały 6tyg. Pomiędzy tymi „stałymi” podopiecznymi pojawiały się epizody gdzie zostawałam z dziećmi kiedy rodzice chcieli spędzić czas ze sobą na kolacji, w kinie bądź też na kilkudniowych wyjazdach. Posiadam prawo jazdy - jeździłam z dziećmi na zajęcia, zawoziłam i odbierałam z przedszkola/szkoły. Jeździliśmy też do ZOO, na basen i różne inna atrakcje w okolicy. Dlaczego niania? Szczerze nie wyobrażam sobie innej pracy niż z dziećmi. Fascynuje mnie każdy dzień spędzony z nimi - nigdy nie wiadomo co się wydarzy :) Budujące jest patrzeć jak rosną, poznają świat i mogę im w tej drodze towarzyszyć. Staram się zwracać uwagę na potrzeby i emocje dzieci. Wiadomo, że każde jest inne i te ich potrzeby też są różne. Daje dziecku przestrzeń do poznawania świata po swojemu w mojej asyście. Staram się być i asekurować niż ciągle powtarzać „nie” „nie wolno”. Lubię gotować i piec więc często angażuje dzieci (jeśli są takie chęci) do wspólnego gotowania, pieczenia. Uśmiech malucha to najlepsza „ładowarka” :) Nie posiadam swoich dzieci ale za to mam czworo chrześniaków, w których życiu jestem obecna oraz dwie urocze bliźniaczki (już mają 10lat), którymi czasami opiekuję się w ramach wolontariatu. Chętnie się spotkam i rozwinę to wszystko, opowiem bardziej szczegółowo. Pracę niani ciężko traktować jak pracę - ja te dzieciaki traktuję jak „swoje” obdarzając je szacunkiem, miłością, zapewniając poczucie bezpieczeństwa. Pozdrawiam ciepło, Marta
- Polski / Ojczysty
- Średnie
