Od 8 lat pracuję z dziećmi w wieku od 3 do 16 lat- jako lektorka języka angielskiego, opiekunka kolonijna i animatorka. Przez ten czas poznałam mnóstwo małych (i całkiem dużych!) osobowości, nauczyłam się patrzeć na dzieci z różnych perspektyw i przekonałam się, że każde z nich potrzebuje trochę czegoś innego.
Mam dużą łatwość w nawiązywaniu relacji z dziećmi. Naprawdę lubię z nimi rozmawiać, słuchać ich pomysłów, odpowiadać na milion pytań i wchodzić w ich świat. Lubię, kiedy wspólnie spędzany czas jest naturalny, swobodny i pełen dobrej energii.
Nie jestem jednak tylko od zabawy. Przez lata pracy rozwijałam się również w obszarze komunikacji i wspierania dzieci w ich codziennych trudnościach. Szkoliłam się m.in. w nurcie NVC (komunikacji bez przemocy), komunikatach czterostopniowych oraz minimediacjach SNO. Ukończyłam także szkolenie z TUS, czyli Treningu Umiejętności Społecznych.
To tematy, które są mi szczególnie bliskie. Lubię rozmawiać z dziećmi o emocjach, relacjach, stawianiu granic, pewności siebie czy wyrażaniu własnego zdania. Nie uważam, że dzieci powinny być po prostu grzeczne i zawsze się zgadzać-dużo bardziej zależy mi na tym, żeby potrafiły komunikować swoje potrzeby, rozumiały siebie i innych oraz czuły, że ich zdanie ma znaczenie. Kiedy pojawiają się konflikty lub trudniejsze sytuacje, staram się nie oceniać, tylko wspólnie szukać rozwiązania.
Jestem też ogromną fanką zabaw analogowych i wszystkiego, co pozwala oderwać się od ekranów. Dzięki doświadczeniu w branży rozrywki dziecięcej mam naprawdę sporo pomysłów na kreatywne spędzanie czasu – od prac plastycznych, gier i zabaw ruchowych po wymyślanie własnych historii czy małe eksperymenty. Lubię aktywności, które angażują, rozwijają wyobraźnię i dają dzieciom przestrzeń do samodzielnego działania. Nie mam jednak jednego gotowego scenariusza na każde spotkanie – wolę dopasowywać pomysły do wieku, temperamentu i aktualnych zainteresowań dziecka.
Myślę, że w pracy z dziećmi najważniejsze jest dla mnie połączenie uważności, swobody i autentycznej relacji. Lubię zarówno wspólne wygłupy, jak i spokojne rozmowy, zadawanie pytań i odkrywanie, co akurat fascynuje małego człowieka. Chciałabym, żeby czas spędzony razem nie był dla dziecka po prostu czekaniem na powrót rodziców, ale czymś, co naprawdę lubi i na co ma ochotę
